needs must (when the devil drives)

19 juni 2022

Dit weekeinde vond bij Quartair de avant-garde theatervoorstelling met bovenstaande titel plaats. Het was een voorstelling die door Charlie Watkins en Petra van Beuningen werd gecreëerd en uitgevoerd. In het rechtergedeelte van de tentoonstellingsruimte was links een ruimte met een schot van de rest afgeschermd en daar vond het stuk plaats. Aan de rechterkant bevond zich een regietafel waaraan Rob Bothof geluid en licht verzorgde. Als decor stond een deur voor de achterwand, er was een bed voor en daarvoor nog een vlak met tuinaarde. Hiervoor stonden drie rijen met stoelen. Het had allemaal een bijzonder kernachtig DIY gehalte en oogde dus direct très avant garde.

Den Haag heeft naast de gevestigde instellingen altijd een levendige underground gehad van muziek, theater, beeldende kunst en literatuur. Sinds ik in Den Haag woon (1977) kwam ik steeds van alles tegen wat intrigeerde en soms ook beangstigde. Maldoror (ik had de Comte de Lautréamont gelezen, dus wist van wanten) , Radio Tonka met alles er om heen, de muzikanten in de kelders van Ruimtevaart (toen nog aan de Loosduinseweg), Atelier als Supermedium, dichtersavonden aan het Huygenspark, Trespassers W met activiteiten: ik kan het allemaal niet zo snel opdreunen maar er is meer dan je ziet in Den Haag. Maar daarbij hoort dus ook Charlie Watkins die met het multidisciplinaire Shitcluster enige naam heeft gemaakt.

Deze voorstelling past daar naadloos in: een gelaagd “self referential” stuk met sex, bloed en veel ingehouden woede. Het betreft dus een voorstelling over het maken van een voorstelling, gespeeld door twee acteurs die voortdurend van persona wisselen waarbij Charlie Watkins de regisseur/schrijver voorstelt die het stuk tot een goed einde wil brengen. Hij doet dat op ingehouden brits-flegmatieke wijze waaronder veel frustratie en spanning wordt onderdrukt. Bron van die spanning is Petra van Beuningen, de actrice die hem daarbij helpt en steeds broodnuchter reageert, maar ondertussen wel om erkenning verlegen zit. In beginsel is zij Gretha Thunberg die woedend is, bij de koning van haar land wordt geroepen die haar wel eens wat zal laten zien waarna zij door een windmolen vol bijlen aan stukjes wordt gehakt. Naarmate het stuk vordert wordt zij steeds meer Petra van Beuningen die een rol speelt en last heeft van het haantjesgedrag van Charlie. Ze wordt halverwege gevraagd als understudy voor Antigoné bij het Nationaal Toneel en even later wordt ze definitief gevraagd de rol over te nemen. Het onderhavige stuk kan daardoor niet worden afgemaakt. Charlie ziet zich schaakmat gezet en dan volgt een catharsis.

Ik vond het een mooie manier om een voorstelling te maken, te vertonen en voor mij als toeschouwer om te zien. De verschillende lagen geven een mooie spanning en namen mij mee in de diverse conflicten die getoond werden. De acteurs wisten die goed invoelbaar te maken, veel creatieve toeschouwers zullen daarin wat hebben herkend. Het in de handeling opnemen van de technicus versterkte de gelaagdheid van het stuk. Het was dus een geslaagde voorstelling en je zou hopen dat dit vaker zou gebeuren.

Quartair Contemporary Art Initiatives

Les Idiolithes

3 september 2021

Einde juni werd EX-MÊKH plotseling uitgenodigd door KRAATZ, een internationaal kunstenaars collectief waarmee we eerder werkten in Berlijn, om deel te nemen aan een tentoonstelling in Parijs. Ook een Duitse kunstenaar zou zich hier nog bij voegen, Sabine Bürger uit Essen. Het ging om het vertonen van video op het gebouw van EP7, een multifunctioneel gebouw aan de hypermoderne Avenue de France. Op de gevel zijn zestien monitoren gemonteerd waarop de video’s te zien zijn. KRAATZ zou haar video ‘Les Idiolithes’ tonen die ze gemaakt hebben op uitnodiging van EX-MÊKH om tijdens Platforms Project NET 2021 te vertonen. In deze video werken zij met een zware steen uit de Provence die ik zelf in Berlijn achter liet nadat ik hem gebruikt heb in de EX-MÊKH tentoonstelling ‘Femaler’ die we daar voor A-Trans maakten. Tijdens een openingsweekeinde zouden performances kunnen worden uitgevoerd en zou de steen ritueel aan de rechtmatige eigenaar worden terug gegeven.
EX-MÊKH besloot haar gezamenlijke video ‘Stage Arousal’ te tonen en in het weekeinde performances uit te voeren en bereidde een en ander voor tijdens de vakantie. Vandaag was de eerste avond: KRAATZ’ Forbes Morlock voerde een fantastisch absurd interview met de steen over zijn mening over Freud’s reizen naar de Dolomieten, het Harz gebergte, Rome en Athene en zijn ervaringen met steen.

De ster van het weekeinde!
Interview door Forbes Morlock met de steen

Na een korte pauze nam KRAATZ’s Yorgos Dimitriades, een improviserend musicus die met slagwerk en electronica werkt, het stokje over om in een muzikale dialoog te gaan met de steen:

Om 20.00 u begon de vertoning van de video’s op de schermen op de gevel van EP7. Er was inmiddels een behoorlijk publiek en het was spectaculair om het werk waaraan we in de winter intensief gewerkt hebben zo op een avenue in Parijs vertoond te zien worden:

Publiek tegenover EP7
Sabine Bürger: Soma(2) – Moksha – 2021
Sabine Bürger: Soma(2) – Moksha – 2021
EX-MÊKH: Stage Arousal
EX-MÊKH: Stage Arousal
EX-MÊKH: Stage Arousal
EX-MÊKH: Stage Arousal
EX-MÊKH: Stage Arousal
EX-MÊKH: Stage Arousal
EX-MÊKH: Stage Arousal
EX-MÊKH: Stage Arousal
Gezicht op het publiek vanuit de projectruimte
En de steen blijft wat verweesd achter tot morgen…

KRAATZ

EX-MÊKH

Sabine Bürger

iii ARTISTS PRESENT SENSORY KITS TO EASE LOCKDOWN

18 april 2021

Wen Chin Fu: Tang

Sugar instrument ‘Tang‘ is a musical instrument made of an everyday product – sugar. This kit contains the materials and instructions to make sugar instruments at home in your kitchen.

On purchasing this kit you also have the option of signing up to the Sugar Instrument online workshop hosted by Rewire festival (May 8-9 2021, date tbc). In this workshop Wen Chin Fu will guide you in making and playing Tang together. This option is available only for orders received up to and including May 3rd (if ordering from abroad please consider longer postage times).

iii

Soundhouse

3 juli 2020

 

Soundhouse is een geluidsproject van Nico Parlevliet, geluidskunstenaar uit Dordrecht NL. De kunstenaar wees een uur van de dag toe aan vierentwintig verschillende kunstenaars, waarna hij deze kunstenaars vroeg het geluid van dat uur van de dag in hun kunstenaarspraktijk op te nemen. Het resultaat vormt het geluid van een dag kunstenaarspraktijk. Men kan naar de geluiden van vierentwintig kunstenaars luisteren op de Soundhouse website.

Nico Parlevliet nodigde ook mij uit en ik kreeg het tiende uur, van 09.00 tot 10.00 u CEST. Andere deelnemers zijn Andrew McNiven, Elise ’t Hart, Steve Giasson, Frans van Lent, Malou van Doormaal, Ricardo Huisman, Ieke Trinks, Laura Maes, Gilbert van Drunen, Manuela Porceddu, Harald Kubicza, Michiel van Bakel, Topp & Dubio, Moritz Ebinger, Ronald van der Meijs, Ienke Kastelein, Peter Bogers, Wouter Klein Velderman, Robert Lambermont, Eve Ariza, Erhard Hirt, Rob Bothof and Gaby Tjon a Tham

Soundhouse

The Silent Echo

18 oktober 2016

“For Zaven’s Perpetuum Mobile, twelve tiny speakers are raised high on thin stands, arranged in a broad circle. A piano composition circles around them, second by second, note by note, clockwise—echoing off the ancient stones, mixing with the contemporary sounds of birdsong and gunfire—until it collapses into disorder and chaos, eventually finding itself again. In theory, no two permutations of the installation are the same. But they all induce a kind of vertigo through mechanical and epochal time, history in free fall.”

article00

Baälbek, temple of Jupiter

 

Art Forum