Moving Up

23 oktober 2022

Maurits van de Laar is al jaren een vaste waarde in het Haagse galerie landschap. Na eerst aan het Westeinde een ruimte te hebben bestierd verhuisde hij naar de Herderinnestraat waar hij mooie exposities presenteerde. Door de bijzonder ongelukkige omstandigheden waaronder Parts Project moest stoppen kwam de ruimte aan de Toussaintkade vrij en werd van de Laar gevraagd of hij geïnteresseerd was. Na enige aarzeling besloot de galeriehouder het aanbod te accepteren en wordt het Zeeheldenkwartier een mooie galerie rijker waardoor een interessant cluster ontstaat samen met galerie Ramakers, Quartair (Contemporary Art Initiative) en STROOM vlakbij. Dit laat natuurlijk onverlet dat de programmering van Parts Project en de aanwezigheid van Cees van de Burg in de galerie zeer gemist zal gaan worden. De stichting Parts Project blijft in ieder geval bestaan.

De opening van vandaag betreft een afscheid van de Herderstraat met een tentoonstelling met alle huidige kunstenaars van de galerie en die verliep in een opgetogen stemming. Het kunstboeket dat galerie Maurits van de Laar hier tentoon spreidt belooft veel goeds voor de toekomst. De huidige tentoonstelling duurt tot en met 27 november en de eerste tentoonstelling aan de Toussaintkade zal op 8 januari openen met werk van Elmar Trenkwalder die momenteel ook in Beelden aan Zee een imposant oeuvre laat zien. Bij deze een selectie persoonlijke favorieten:

De galeriehouder opent
Sebastiaan Schlicher
Nour Eddine Jarram
Erik Pape
Dirk Zoete
Annya Belyat Giunta
Diederik Gerlach
Cedric ter Bals
Zeger Reyers
Dieter Mammel

Galerie Maurits van de Laar

Sentimental weekend

1 oktober 2022

Gisteren was ik naar Limburg getogen om oude vrienden te bezoeken, een sentimental journey waarbij ook een wandeling door het Limburgse heuvelland past.

Gezicht vanaf de Gulpener berg

Na een vreselijke terugtocht over de opgestopte A2 was ik net op tijd om nog een kopje thee te drinken met mijn geliefde. Daarna vertrokken we naar Rotterdam alwaar de Garage haar tienjarig bestaan vierde. Ter gelegenheid daarvan vond de kunst-quizzz van trendbeheer plaats waarbij mee doen belangrijker was dan winnen

Kunst-quizzz met quizmaster par excellence Jeroen Bosch

Mijn geliefde komt oorspronkelijk uit Zeeuws Vlaanderen en zij had kaartjes gekocht voor het optreden van Broeder Dieleman in Rotown. Daar spoedden we ons vanuit de Garage naar toe. Ik had wat gemengde gevoelens over de muziek die de groep maakt, ik vind het bijzonder authentiek maar ook somber en niet echt vrolijk. De opnames zijn wat vlak en de muziek is als het Zeeuwse land, gereformeerd en het straalt een bepaalde eenzaamheid uit. Het optreden was echter een enorm dynamisch gebeuren. Tonnie Dieleman, de voorman en initiatiefnemer van de groep, heeft een enorme presence en mede door een aantal Zeeuwen in het publiek werd het een enthousiaste gebeurtenis. Deze Dieleman blijkt zelf ook aan knipkunst te doen. Hij wordt daarbij geïnspireerd door een onderzoek naar prentenknippers, w.o. Jan de Prentenknipper uit Zeeland en de Urkse Jan de Knipper. Dieleman gebruikt dit werk zelf voor de publiciteit van Broeder Dieleman en vrij werk. Hierover opende een tentoonstelling bij Jantje in Kwadraat in Urk.
Ook uit de liedteksten die bijzonder poëtisch zijn blijkt een sterke band met de Zeeuwse cultuur. Het was een wonder om bij een dergelijk toch folk-achtig optreden een zangeres met een theremin bezig te zien, het instrument werd bijzonder vaardig gebruikt en droeg sterk bij aan het bandgeluid.

Broeder Dieleman

Boekje

26 september 2022

Een week of twee geleden kreeg ik van Ber Frings een boekje dat hij had gemaakt in de Coronatijd. Ik ben geïnteresseerd in hoe kunstenaars de Coronatijd hebben doorgebracht, voor mij is het in meerdere opzichten een vruchtbare periode geweest. Dat blijkt voor Bert ook zo geweest te zijn. In het boekje staan door hem geschilderde stillevens in tempera en aquareltechniek. Het stilleven is een in zichzelf gekeerd wat archaïsch onderwerp, maar die van Frings zijn eerder grootstedelijk door de elementen die hij geschilderd heeft en door de structuren die erin verwerkt zijn. Dat ook de grote stad eenzaamheid kent blijkt uit de werken met een kauw die hem regelmatig bezocht: het doet denken aan gevangenen die vogels zien door de tralies, een bekend literair beeld. De temperatechniek geeft er een mooi korrelig effect aan, een fijn boekje met fijn werk!

Bert Frings

R.I.P Sjef Henderickx

2 mei 2022

Gisteren las ik dat Sjef Henderickx is overleden. Toen ik na een frustrerende eerste drie jaar in het vierde jaar van de KABK kwam begon hij daar als tekenleraar te werken. Ik was nogal gedeprimeerd geraakt in het derde jaar en overwoog te stoppen met de opleiding, maar Sjef liet een frisse wind waaien. Er werd gave muziek gedraaid tijdens de lessen en de opleiding was opeens veel vrijer. Zelfs zo vrij dat mijn schilderleraren ophielden zich met me te bemoeien (afgezien van een incidentele opmerking over de école de Paris) en dat volhielden totdat ze me wilden laten zakken. Sjef gaf echter vrijheid maar ook persoonlijk engagement bij mijn werk en dat heeft me erg geholpen. Daarnaast was het een bijzonder aimabele persoonlijkheid en een veelzijdig kunstenaar die open stond voor allerlei kunstvormen.

Kortgeleden berichtte hij me dat hij een volledige verzameling had gevonden van het tijdschrift Ysland dat ik tijdens mijn studie daar in de Verenigde Staten uit bracht met anderen. Toen hij na mijn eindexamen daarover hoorde abonneerde hij zich direct en reageerde ook in brieven. Ik heb hem recent niet veel meer gezien, maar volgde zijn werk wel. Àls ik hem zag was het contact echter altijd hartelijk. het verbaasde me dat hij van 1944 was, ik zag hem altijd als generatiegenoot en het is steeds weer pijnlijk om te merken dat die generatie langzaam aan het verdwijnen is.

Sjef Henderickx: Z.T.

Sjef Henderickx