Apprentice Master Project # 5 – Totem

10 februari 2017

Gisteren werd in Das Spektrum in Utrecht de vijfde tentoonstelling in het project geopend, dit keer met Tanja Smit als meester. Zij maakte met vier toch redelijk verschillende kunstenaars een ruime ademende tentoonstelling waarin klein, bescheiden en kwetsbaar een mooie verhouding aan gaat met groter werk. Bij deze een indruk:

p1100328

De tentoonslling werd geopend door Marleen hartjes, directeur van Kunstpodium T, en Tanja Smit die iets over het proces vertelde dat zich had afgespeeld

p1100330

Floortje Schreuder maakte grote afdrukken van haar zieke hond

p1100332

Een mooi groot gebaar in dit werk van Heleen Camilleri. Het werk is gebaseerd op archaïsche angsten in horrorfilms en dergelijke

p1100333

Ceramiek van Merel Cremers, kleine diertjes met subtiele toevoegingen.

p1100335

Ook Tanja Smit toont klein formaat werk, krachtige aquarellen

p1100336

Hier nog een werk van Floortje Schreuder, weer een persoonlijke aanleiding, een tweelingzus

p1100337

en zo oogt het werk compleet

p1100339

Merel Cremers maakte ook deze kattekopjes in ceramiek

p1100341

Dit is een sprookjesachtige wolf van haar hand

p1100343

Heleen Camilleri barst ook in dit doek van het schilderplezier

p1100345

Nog twee aquarellen van Tanja Smit

p1100346

Ziva Petric (Lubljana) laat een video zien met een persoonlijke toon, poëtisch en verrassend.

p1100350

Tanja Smit toont ook een video van een boek dat zij maakte met daarin tekeningen en teksten die door selectiemethoden op basis van de letter H bepaald worden

p1100351

De zo ontstane tekst wordt in het Engels voorgelezen via de geluidsband

Apprentice Master Project

Master Talk-Apprentice Master Project #4

3 februari 2017

Vandaag vond alweer de vierde editie van het Apprentice Master Project plaats, vandaag in Kunstpodium T in Tilburg, de initiator van dit project. Meester is Annegret Kellner die in de tweede mastertalk door uw correspondent werd geïnterviewd in museum de Pont.

img_5768

Het interview werd gevolgd door een aandachtig publiek dat de veelzijdigheid van Kellner’s carrière wist te waarderen.

img_5794

De noodzaak om je te bewegen en je op verschillende wijzen te engageren met de kunstwereld om je een plaats te verwerven werd uitgebreid uit de doeken gedaan.

De tentoonstelling “Transplant” die vanaf 19.30 u toegankelijk is in de ruimtes van Kunstpodium T blijkt weer in hoge mate consistent te zijn, een synergetisch geheel. De kunstenaars hebben er voor gekozen hun werk te combineren in de diverse ruimtes in plaats van dat ze ieder een eigen ruimte in beslag nemen en dat levert mooie combinaties en contrasten op. Wat met natuurlijke elementen als planten en bomen wordt gedaan verrast en toont een interessante diversiteit in benadering zoals u hier kunt zien:

p1100069

Nuni Weisz combineert bomen in de tuin tot een fraai sculptuur

p1100070

Stan d’Haene heeft met NPC 1 een insectenhotel ontworpen voor de tuin van Kunstpodium T

p1100072

De platen tonen een gezond Belgisch gevoel voor surrealisme

p1100074

Nuni Weisz toont ook haar kweek van stenen, eerst in potjes met luchtgaten

p1100075

en dan verder met petri-schaaltjes

p1100077

Daar tegenover staat een werk van Emile Hermans die nagebootste natuur een windapparaat laat dragen dat een stukje echte natuur doet zweven.

p1100078

Nuni Weisz achter haar entrée tot de tentoonstelling, een prikkelend begin!

p1100079

Nika Schmidt en Don Possen maakten een geluidsinstallatie die reageert op de dalende zon en of het veranderende daglicht. Tijdens de opening was het avond, maar tijdens de finissage op 17 februari komt het werk optimaal tot zijn recht.

p1100080

Zo ziet een element er uit waarmee het licht in geluid wordt omgezet

p1100081

Annegret Kellner had in meerdere ruimte werk hangen zo ook bij de geluidsinstallatie

p1100083

Evenals bij het werk van Emile Hermans (op een stukje kunstnatur!) die in het werk “Thunder” lightning laat horen bij wijze van bevestigende reactie op de titel.

p1100085

Dit werk maakte Hermans ook al een keer in de openbare ruimte waar het totaal anders werkte.

p1100086

De keramiek van Annegret Kellner past naadloos in haar recente werk waarin zij natuur in een kader probeert te vangen

p1100087

In haar eigen ruimte gebeurt dat ook in architectonische elementen

 

p1100088

die worden gebroken en gebogen en daardoor de kamerplanten behoorlijk decoratief maken

p1100089

Zoals bij veel kunstenaars is de bouwmarkt een favoriete materiaalwinkel

p1100090

De clacque is enthousiast aanwezig in haar installatie, hier met naast Annegret nog twee komende meesters: Mariëlle Buitendijk en Maartje Folkeringa

p1100092

Er zitten toch ook nog schilderkunstige elementen in dit werk

p1100095

De meester opent tevreden de tentoonstelling

p1100097

En de apprentice geeft nog aan dat er een finissage zal komen met nieuw werk, waarna de tentoonstelling is geopend!

Kunstpodium T

 

P.S.

22 januari 2017

Dat Ruimtevaart een actief clubje is weten we en dat die activiteiten zich op een breed terrein bewegen is ook genoegzaam bekend. De nieuwe behuizing, Concordia, geeft ruim gelegenheid om al die activiteiten te organiseren. Zondag werd daar door P.S. (Performance Site) een middag georganiseerd met performances van een aantal uiteenlopende kunstenaars om het publiek kennis te laten maken met het fenomeen en om na de uitgevoerde performances te praten over de aard van het genre, de toekomst en de mogelijkheden om performances in Den Haag te organiseren. Vorig jaar organiseerde P.S. in Quartair al een weekeinde met doorgaande performances en in juni staat weer een dergelijk gebeuren op het programma, alleen wordt dat een internationaal festival.
De performances die deze middag te zien waren werden uitgevoerd door deels bekende en deels onbekende kunstenaars in diverse settings. Het toneel in Concordia, met belichtingsmogelijkheden en geluidsinstallatie, is een vrij natuurlijke plek voor deze kunstvorm. Niet iedereen wilde daar echter gebruik van maken, zodat het hele gebouw en uiteindelijk ook de straat gebruikt werd. Het geeft aan dat deze kunstvorm zich op diverse manieren ontwikkelt. Bij deze een verslag van het gebeuren.

p1090869

Rumtevaart heeft een (ooit door nood geboren) etalage die bij elke gelegenheid door een kunstenaar gevuld wordt met een passende inhoud. Dit keer is de installatie van Jolanda Jansen, een van de inititatiefnemers van PS

p1090872

Ik kwam te laat binnen om de performance van Yvette Teeuwen te zien, bij het werk van Maarten Schepers  dat nog steeds in de foyer staat.

p1090876

Op het podium begon daarna Wen Chin Fu die haar sugar-instrument demonstreert

p1090878

De kunstenaar is afkomstig uit Taiwan en vervaardigt op ingetogen manier suikerstroopjes waarbij alle geluiden versterkt in de zaal te horen zijn.

p1090883

Het geheel krijgt door de damp een theatraal karakter

p1090889

En hier ligt linksvoor een uiteindelijk resultaat dat de fysische werking van het proces via een microfoon laat horen.

p1090890

In een smalle gang is dan Roos Hoffmann zichzelf aan het insluiten met teksten die zij op tape schrijft

p1090891

De taal herken ik niet, maar het kan goed een dialect uit de grensstreek met Duitsland zijn

p1090895

die ze gedecideerd en met accenten van stukjes blauwe tape aanbrengt.

p1090896

En zo oogt een wand dan, zachtjes lezend en naar mezelf luisterend klinkt het poëtisch.

p1090899

Lisetteh, een van de organisatoren van dit gebeuren, projecteert een beeld op de vloer van de zaal waar we van de omgang erboven naar kijken

p1090902

Ze vult het beeld met poppen en knuffels, wat een mooie projectie oplevert

p1090904

Daarna legt ze er lichte doekjes op, waardoor de projectie weer duidelijker wordt, en gaat er uiteindelijk op liggen. De ondergrond wordt geaccidenteerd, waardoor de projectie ook vervormt. het resulteert in een mooi beeld.

img_0346

Dan doet uw correspondent een performance tussen het publiek genaamd “Retraite”, waarbij hij zich een tien minuten terug trekt door de zintuigen af te sluiten. Soms werkt het als vlucht, soms werkt het als manier om ongestoord te reflecteren op wat gezien is. Het innerlijk proces is van belang.

p1090907

Vervolgens vulde Jolanda Jansen het toneel met een uitgesproken theatraal werk. Zij begon torentjes te bouwen.

p1090909

Op gegeven moment vroeg zij het publiek haar te helpen.

p1090913

wat in een mooi toneelbeeld resulteerde

p1090920

Dat beeld werd met een blower resoluut en gedegen weg geblazen, waarna zij twee linten in haar mond nam en die de omgeving in blies

p1090923

De kracht van die blower maakte het een heel fysieke ervaring 

p1090925

die vrij heftige beelden op riep

p1090926

Ik had er zelf nogal politieke associaties bij

p1090930

Sarah Atzori had een opstelling gemaakt op het podium met allerlei apparaten die geluid maakten. Die geluiden werden opgenomen met haar stem er tussen en vervolgens herhaald wat tot een ritmische compositie leidde

p1090932

Zelf vond ik de opstelling de moeite waard als ruimtelijke tekening

p1090935

Topp en Dubio volgden. Zij monteren twee camera’s op een pijp

p1090936

en bevestigen die pijp dan voor hun mond

p1090942

Dan beginnen zij een schijnbaar filosofische dialoog in het Duits over “Dinge” terwijl zij in beweging komen

p1090944

en al worstelend met de situatie

p1090946

gaan zij de omgang op

p1090949

proberen een trap als spreekgestoelte

p1090951

en komen uiteindelijk in de straat terecht waar hun filosofisch gevecht eindigt

p1090952

In de bovenfoyer, bij de ateliers doet BMB-con dan hun ding

p1090955

zij bouwen met meubels en geluiden een loopplank

p1090958

Het geheel oogt als apekooien in de gymles

p1090962

Om tot slot Roelf een belletjes-juk boven de electronica uit te doen klinken

Live in Ruimtevaart

Eindejaarslijst chmkoome’s blog 2016

2 januari 2016

De koude wind die al jaren uit de rechtse hoek over het culturele veld waait maakte de afgelopen maanden flink slachtoffers!  Tijdelijke oplossingen werden in bepaalde gevallen wel gevonden, maar structureel gaat het bepaald niet goed. In het Haagse spelen daarnaast nog meer zaken een rol. De ontwikkelingen in het vastgoed en in de Haagse infrastructuur zorgen er voor dat Haagse kunstenaarsinitiatieven met hun hele hebben en houwen van hot naar her gestuurd worden. De ontwikkelingen in de Binckhorst zijn in dit opzicht tekenend: Billytown begon met een ambitieus programma en een heel nieuwe opzet en zal in april het veld moeten ruimen. Locatie Z was naar haar derde expositielocatie in een jaar verhuisd, ook in de Binckhorst , het zal daar weer weg moeten. Dat gebied leek veel mogelijkheden te bieden voor de kunstensector, maar de stedelijke ontwikkelingen en met name het gereed komen van de Rotterdamse baan zorgen er voor dat het gebied ook commercieel aantrekkelijk wordt. Daarnaast is er mede ten gevolge van de immigratie een behoefte aan woonruimte en er wordt naarstig gezocht naar kantoorruimtes die tot wooneenheden kunnen worden omgebouwd. Het gevolg is dat kunstenaarsinitiatieven met enorme onzekerheid blijven zitten over hun situatie.

Deze eindlijst is beperkt. Ik heb afgelopen jaar minder gezien wegens diverse reizen die ik mede ivm onderzoek heb gemaakt. Daarnaast ben ik ook uitgenodigd om jaarmeester te worden van het Apprentice-Master Project van Kunstpodium T en dat heeft me ook nogal bezig gehouden, de resultaten zijn op deze site de komende maanden te bezichtigen. Een bijkomend voordeel is wel dat ik regelmatig het land in zal gaan voor de erbij behorende tentoonstellingen en dus ook andere exposities in de omgeving zal zien. Zo ben ik recent al een paar keer in Park en de Pont geweest waar ik normaal wat moeilijker kom. Bij deze de toppers zonder hierarchie:

In Den Haag is Parts Project nadrukkelijk aanwezig met een paar waanzinnig goede tentoonstellingen waarvan ik vooral Show me Your Vital Parts top vond.  De installatie van Pim Voorneman droeg als entrée bij aan de gelaagdheid van de presentatie.
Het weekend waarin A day to clay a bust van Topp&Dubio plaats vond in 503 was gedenkwaardig, het interessante initiatief gaat rustig zijn eigen weg (dit weekend met Joost Rekveld) en de heren gaan door met acties in straten enzo..
Quartair maakte met Drawing Front een mooie tekeningententoonstelling en de tentoonstelling van Frank Halmans bij Ramakers was ook heel goed.
De tentoonstelling over Vilèm Flusser bij West past mooi in een zich steeds duidelijker aftekenend programma dat met het in gebruik nemen van Huis Huguetan nog veel meer mogeljkheden heeft zich te ontwikkelen. De recente tentoonstellingen See How the land Lays/Gagarin zijn daar een mooi voorbeeld van.

Baracca maakte bij Locatie Z de afsluiting van haar “Inside Job” project in een vrij moeilijke omgeving wel een goede show. Locatie Z zelf heeft op die locatie, het Helena van Doeverenplein,  kort maar hevig gefunctioneerd na eerst met All You can Eat van Ockenburg afscheid te hebben genomen. Thijs Ebbe Fokkens maakte onder de naam Escapist Cookbook een grote installatie die indruk maakte en de recente expositie The Group van The Holls-Collective, dit keer in de Binckhorst,  laat zien dat het potentieel ondanks alles onaangetast blijft.
Billytown maakte haar belofte volop waar met een serie tentoonstellingen: de solo van Marius Lut, de mooi onbevangen tentoonstelling Can’t do Nothing die door Bernice Nauta werd gecureerd en de nu nog te bezichtigen tentoonstelling van Iede Reckman, For All but Finitely Many, maken het om wanhopig van te worden dat zij weer verkassen moeten. Hopelijk vinden ze een manier om zo door te gaan.

Galerie Maurits van de Laar vierde zijn vijfentwintigjarige jubileum met een tentoonstelling die aangeeft dat de galeriehouder een mooi breed programma heeft ontwikkeld dat hem een sterke plek in de Haagse galeriewereld bezorgt. De tentoonstelling Auszeit van Diederik Gerlach in oktober was bijzonder fraai!

Helaas moeten we afwachten wat met een andere sterke galerie, Nouvelles Images, gebeurt nadat Erik Bos helaas veel te vroeg overleed. En, talking about galleries: De Art The Hague beurs begint nu wel smoel te krijgen, alleen het randgebeuren oogt bijzonder rommelig en hap-snap: kan daar niet een goede curator op gezet worden?

Galerie Durst Britt&Mayhew gaat onverdroten voort op de ingeslagen koers met een vrij ambitieus programma dat mooie tentoonstellingen oplevert, de tentoonstelling van Wieke Wester en Alexandre Lavet waren niet te versmaden!

STROOM blijft instelling van het jaar voor mij, zij zijn de spil van de Haagse kunstwereld en het hele land is daar jaloers op. Het twee-jarige project dat ze uitvoeren, Attempts to read the World (Differently) , vindt doorgang met intrigerende tentoonstellingen:  na vorig jaar de tentoonstelling met Neïl Beloufa te hebben gemaakt zagen we dit jaar de Display Show met Celine Condorelli, Gavin Wade en James langdon en nu het project Three Exhibits, Five Acts dat zich na de grote video-installatie van Max de Waard interessant ontwikkelt.

Dat de wind in HEDEN uit een andere hoek waait is ook duidelijk: met een consequente serie tentoonstellingen en deelname aan beurzen proberren zij hun bekendheid te vergroten en een aantal door henzelf gebrachte kunstenaars te promoten. De HEDEN-start prijs is een mooi intitiatief en tentoonstellingen als die van Ingrid Mol en Theo Jansen zijn altijd de moeite waard om te bezoeken.

Het Malieveld-project blijft interessant voor mij persoonlijk als laboratorium en incidenteel komen ook anderen daar werken op zaterdagochtend. Zo werd op 9 april het vierjarig jubileum gevierd met een aantal deelnemende kunstenaars.

Buiten Den Haag vind ik PARK in Tilburg toch heel bijzonder met o.a. een zomer-installatie van Yona Friedman en een fantastische tentoonstelling als Mwili na Akili met Charlote Schleiffert en Paul Bogaers. Lekker licht, een tentoonstelling die Eelco van der Lingen maakte voor het Centraal Museum in Utrecht vond ik erg de moeite waard en het was fijn om te zien dat ook This Art Fair in de beurs van Berlage wat meer karakter begint te krijgen. Het is goed dat individuele kunstenaars zich hier kunnen aanmelden.

Internationaal werd ik geraakt door de Robert Ryman-tentoonstelling in DIA-arts centre in New York, de Duchamp en Brancusi opstellingen in het Philadelphia Museum of Modern Art, de Barnes-Collection in Philadelphia, de heropening van het SF MOMA met een prachtige inventieve nieuwe vleugel en een fantastische brede presentatie van o.a. Elsworth Kelly. Verslagen stonden op Facebook, maar daar moet je kennelijk toch niet te enthousiast gebruik van maken want na een album met al mijn Malieveldwerk zijn nu ook drie van mijn U.S. albums verdwenen. Ik zal proberen in de loop van de komende maanden verslagen op dit blog te zetten.
De tentoonstelling van Annemiek Lauwerens in een kapel in Pernes les Fontaines in Zuid Frankrijk liet voor mij zien dat context heel belangrijk kan zijn voor het werk van een kunstenaar.

Ik had graag nog gezien:
Manifesta 11 in Zürich, Beat Generation in het Centre Pompidou, Georgia O’Keeffe in de Tate gallery, Machiel van Soest na Billytown ook in P.S. Projects met SequenceErik van Lieshout in Wiels, Francys Alys in de Wiener Sezession, de collectie Chtchtoukine in Fondation Louis Vuitton in Parijs en last but certainly not least: Carte Blanche voor Tino Sehgal in het Palais de Tokyo.

CD van 2016 (nog maar net binnen): Radiohead – A Moon Shaped Pool

Boek van 2016: Stefan Hertmans –De Bekeerlinge

Filmserie van 2016: Game of Thrones season VI,