Malieveld

8 september 2018

Kees Koomen: The Seafarer

Kees Koomen: The Seafarer (Fire)

Kees Koomen: The Seafarer (Inside)

Kees Koomen: The Seafarer (detail)

Loes Grotenbreg: Z.T.

Malieveld

 

Advertenties

DCR Pleinfestival

8 september 2018

Vandaag vond ook weer het DCR Pleinfestival plaats waarin de culturele instellingen op en rond het De Constant Rebecqplein hun activiteiten tonen. Zaal 3, Danslab, Loos, Nest en de Elektriciteitsfabriek zorgen voor een vibrerende omgeving waarin veel gebeurt. Zelf had ik door andere verplichtingen weinig tijd, maar ik heb wel een rondje gedaan door de open ateliers in de DCR om te kijken wie daar tegenwoordig werken. Bij deze een kort verslag:

Tanja Smit heeft tegenwoordig een atelier in de DCR. Zij tootnt werk dat zij maakte in Shen Zen in China waar ze in het voorjaar in residency was.

Gezien haar werk met penseel was het een voor de hand liggende keuze om de traditionele Chinese techniek te willen bestuderen

En op zo’n reis doe je natuurlijk nog veel meer indrukken op.

Ook Lotte van Lieshout werkt in de DCR

Andrea Freckman was een maand in Mallorca wat direct invloed had op haar koloriet

Het resultaat is bijzonder de moeite waard

En dit soort collage-achtige werken spreken me wel aan.

Bram Vreven zit al lang in de DCR, hij is bezig met spiegelingen, op de muur en op de grond

Ook laat hij een mooi werk zien dat eerder in nest werd getoond

Rozemarijn Lucassen zit al vanaf het begin in de DCR. Haar werk schiet zoals zij zelf zegt alle kanten op, zoals bijvoorbeeld dit sympathieke scharrelpost

En kleding…

Ontwerper René jansen is een oudgediende. Hier toont hij zijn gehalveerde atelierdeur met de titel Daschwischen. Het is een uitnodiging tot communicatie voor de kunstenaar met de toevallige passant.

Er zijn ook andere disciplines als grafisch ontwerpers en architecten in de DCR zoals dit collectief.

Waar grafisch ontwerpster par excellence Janneke Hendriks een groep bezoekers uitlegt hoe dat werkt

Sarina Missot is niet thuis, maar heeft een mooie kleine presentatie gemaakt die aangeeft dat ze nog steeds in de DCR werkt, “alive and kicking”!

DCR Pleinfestival

 

Talking with Hands

7 september 2018

Bij Quartair zijn deze periode Italiaanse kunstenaars te gast. In het kader van een uitwisseling zijn ze uit Turijn naar Den haag gekomen en een delegatie Quartair-kunstenaars gaat dan in november naar Turijn. De tentoonstelling is gemaakt door kunstenaars verbonden aan Fusion Art Gallery/Inaudita, een gemêleerd gezelschap dat niet per sé verwand is in de manier van werken. Er zijn een paar verrassende werken en werk waar ik minder mee heb, maar de tentoonstelling is zeker de moeite waard om te zien zoals u hier zelf kunt beoordelen.

Maya Quattropani: Body Reaction Project Breath

Maya Quattropani: Body Fluid project Feci (sorry,close up was niet scherp, maar de vloer als wand…)

Valeria Dardano: Black Tryptich

Een installatie met ballen van Barbara Fragogna: Everyday Life is a Man Project (Patriarchy)

Het werk op paier is wel erg goed vond ik

Sebastiano Mortellaro: TNT (Torino)

Sebastiano Mortellaro: TNT (Toronto)

Davies Zambotti: Scomodi Dialoghi

Davies Zambotti: Scomodi Dialoghi

Ettore Pinelli: Zoom in (Colourful dilatation)

Ettore Pinelli: Blurring Motion_Zoom in (Rose Light)

Topwerk: Leardo Sciaviello: Maledetto Nuvolari

in Stop motion – Alessandro Fara: Road to Moebius

Quartair

 

I Wish My Name Was Louise

6 september 2018

Bij Twelve Twelve is momenteel een mooie tentoonstelling te zien van Saskia Tannemaat. De kunstenaar is afgestudeerd aan de KABK in de richting 3D, maar concentreert zich nu op tekenen en schilderen. Daarbij gebruikte ze als ondergrond of element in het werk regelmatig allerlei beschikbare materialen die ze heel mooi in het werk weet te integreren. In dat gevoel voor materiaal herken je toch een beetje de beeldhouwer denk ik. Het werk bestaat veelal uit portretten die met een mengsel van technieken worden gemaakt met een techniek die refereert aan het Duitse expressionisme in het interbellum. Ze haalt dat expressieve materiaalgebruik bijzonder effectief naar het heden om haar mensen uit haar omgeving te portretteren. Het is  kortom de moeite waard om even binnen te lopen bij Twelve Twelve!

OUI,

Een mooi inktgebruik met een achtergrond gekleurd door thee

Het zou het werk misschien goed doen als het wat meer ruimte krijgt.

Hier een ondergrond met krantenpapier

Een fraai portret met behang als ondergrond

Dit gaat meer richting klassieke schilderkunst

Wat mij betreft een van de beste werken hangt mooi apart in de kelder

Twelve Twelve Gallery

 

Nouvelles images

5 september 2018

Toen ik ver van hier opeens las dat galerie Nouvelles Images er mee zou stoppen moest ik eerst iets weg slikken. De zaak was zo lang een vaste waarde geweest in Den Haag dat de confrontatie met de realiteit hard aan kwam. Na het overlijden van Erik Bos leek het beleid zich met Marie Jeanne de Rooij wat meer aan het tijdsgewricht aan te passen en het wat chique beeld te veranderen met meer publieksvriendelijke activiteiten en nieuwe presentaties. Kennelijk was dat toch te laat om het tij te keren. De galerie leek zich altijd wat boven het gebruikelijke kunstrumoer te verheffen, maar de ontwikkelingen in de economie en in de kunstwereld zijn haar nu dus toch fataal geworden.
Omdat mijn eigen kunstpraktijk zich in de loop van de tijd nogal heeft veranderd kwam ik er wat minder dan eerder, toen ik zelf nog netjes bij een galerie exposeerde, maar toch heb ik er de drempel veel overschreden. In het begin was die drempel voor mij ook vrij hoog, maar ik ben me er gaande weg toch steeds meer gaan thuis voelen. Vanaf de eerste bezoeken tijdens mijn opleiding toen Ton Berends de galerie nog leidde zag ik daar kunst waar ik tegenop keek. Ik kreeg boekjes toegestuurd en ging naar openingen en bijvoorbeeld een middag met Peter Otto die de muziek van Morton Feldman liet horen of de presentatie van Insomnia, het boek met interviews met kunstenaars dat uit kwam ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan van de galerie. Zelf heb ik twee keer wat gekocht: een keer het beeldje met de hondjes van Carel Visser dat als editie uitkwam en dat ik samen met mijn vrouw kocht en een keer een foto van Jasper de Beijer die ik voor de aankoopcommissie van de Artoteek Den Haag verwierf. Dat gaf me wel een beetje het gevoel dat ik er bij hoorde en nu hoort de galerie er niet meer bij!

De galerie stopt nu deze week (t/m zondag) met een tentoonstelling van werk uit de eigen collectie die aanzienlijk is. met de opbrengsten willen ze de sluiting van de galerie op juiste wijze afhandelen waarbij ook de kunstenaars die aan de galerie verbonden waren recht wordt gedaan. De prijzen zijn voor de gelegenheid lager dan ze ooit waren. De tentoonstelling wisselt, omdat aangekochte werken direct meegenomen kunnen worden, maar het is een plezier en ook wel een beetje treurig er doorheen te lopen en werken te zien die in de loop van de tijd in de tentoonstellingen hebben gehangen. Bij deze een indruk van de stand van zaken vandaag:

Piet Dieleman: Z.T. (P13) – 2003-2004

David Vandekop: Z.T. – 1986

Richard Allen: Z.T. – 1979

Thorsten Brinkman: From the series portraits of a Serialsammler fltr – Rain McKeul and Diego el Renzo – 2017

Jasper de Beijer: Udongo (07-07) – 2009

Thorsten Brinkman: The Youngest – 2016

Willy Jolly: Bali – 2000

Nu met een solo in het Utrechts centraal museum – Michael Tedja: Z.T. – 1999

Michael Tedja: Luther – 2002

Jean-Marc Spaans: Z.T. – 2003

Vittorio Roerade: The wind in my Heart – 1999

Martin Mc Murray: Returning to nr. 1 – 2005

Ton Kraaijeveld: Z.T. – 1993

Eko Nogruho: I Am Living with Too Much Democratic – 2004

Diederik Gerlach: Tirol IX – 2008

Norbert Gontschowski: In Flandern – 2006

Nouvelles Images