Cycli

8 september 2019

Annemiek Louwerens heeft van de Spanjaardshof carte blanche gekregen het komende jaar de galerie te programmeren en ze begint daarmee met een heel aardige tentoonstelling in de mooi kaal gemaakte ruimtes bij de ingang van het ateliercomplex. Ze heeft de naam ook direct aangepast naar West End, wat een goed idee is om een onafhankelijke koers te kunnen varen. Een kunstenaar uit het complex, Jan de Weerd, hebben we al een tijdje niet gezien in het Haagse, maar de twee installaties die hij hier laat zien bewijzen dat hij zijn oude preoccupaties met de formele kanten van gebruiksvoorwerpen nog niet kwijt is. Diezelfde preoccupaties had ook Pietertje van Splunter een tijdje zoals we in de video die zij toont kunnen zien. Dat mondt bij haar wel uit in interessante nieuwe schilderijen waarvan vorm en kleur direct uit haar eerdere onderzoekingen voort lijken te komen.
Het is mooi om er nog twee foto’s van Klaus Baumgärtner tussen te zien en de abstracte video van Vera van der Seyp past naadloos in het geheel. De, overigens goede tekening van Johan van Oord begrijp ik niet helemaal in dit geheel, maar als contrast  met de rest van het werk functioneert het zeker. Ik ben benieuwd wat West End nog meer voor ons in petto heeft!

Pietertje van Splunter: Z.T.

Pietertje van Splunter: overzicht

Jan de Weert: Z.T.

Johan van Oord

Vera van der Seyp

Jan de Weert

WEST END

Advertenties

Dear Sides

6 september 2019

“I live in a text driven world with a severely dyslectic brain. Because of my dyslexia it often feels like things can flip around, and do, while it does not make that much of a difference to me. I can read almost as fast up-side-down as right-side-up. Left to right or right to left.
Why is it that dyslectics flip their letters, their numbers, follow their own logic and invent their own ways? People with dyslexia do not naturally process written words or take on tasks in a linear manner, they do not work their way from left to right or top to bottom. They tend to approach the world in a more visual way and take in word as shapes from all angles. While writing, they “draw a picture using letters” and orientation does not seem that important.”

Katja Mater: Dear Sides

Katja Mater – Dear Sides

 

 

Twiemael Sterben

3 september 2019

Zondag vond ook de seizoensopening bij Maurits van de Laar plaats en het was meteen een knaller! Cedric ter Bals, een jonge Scheveningse tekenaar met een grote preoccupatie voor de, zoals de Fransen zeggen, Grote Oorlog mocht de ruimte vullen en hij nodigde daarbij Philip Akkerman uit. De heren hadden elkaar al eerder ontmoet op Art The Hague en zij konden het direct goed met elkaar vinden. Dat blijkt nu, want voor deze tentoonstelling zijn ze volledig los gegaan. Hun werk is helemaal met elkaar vermengd in grote wandcollages en tijdens de druk bezochte opening was een schiettent neergezet waarvoor de zoon van Philip de lakens uitdeelde en, als je raak schoot, een zelfportret van de door de schutter gekozen kunstenaar overhandigde. Daarnaast was de DJ-set van Akkerman van stal gehaald en het geheel werd zo een met haring en jenever overgoten feestje.
Ter Bals tekent scenes uit de wereld van Oskar von Balz, een soldaat uit de eerste wereldoorlog die ook wonderbaarlijk sporen nalaat in het heden , in Scheveningen, waar de tekenaar zelf woont en werkt. De tekeningen zijn gemaakt met kleurpotlood op papier en ogen bijzonder kleurig, wat gezien het onderwerp niet voor de hand ligt. Het past echter goed in de stripverhaal-achtige stijl waarin de avonturen van von Balz zich voltrekken.
Akkerman weeft daar zijn eigen werk tussen en dat voegt zich mooi in het geheel, de autobiografische elementen in het werk van beide kunstenaars lossen zo op in een wereldverhaal.
Maurits van de Laar scoort zo goed met een spannende en tot de verbeelding sprekende tentoonstelling en vooralsnog de opening van het jaar!

Een grote stroom bezoekers…

En Akkerman op zijn meest swingend achter de draaitafel

Voor zijn “backdrop” met behartenswaardige woorden van Gerrit den Brabander werd de tentoonstelling geopend door correspondent Vincent ’t Sas.

Ter Bals vond het prachtig allemaal

De kunstenaar is ook creatief met taal zoals hier in zijn portret van Philip Akkerman: Meine Farbe benne trotzdem op!

Ter Bals maakte in eigen beheer een stripboek over zijn held dat integraal op de muur gehangen is. De edities zijn in de galerie verkrijgbaar

De ruines suggererende achtergronden functioneren goed

Dit soort composities van ter Bals zijn energiek

en dit soort taferelen vindt je in elke oorlog.

Philip Akkerman draagt werk bij uit elke periode van zijn oeuvre. Het is fijn oude pentekeningen weer eens te zien.

De schiettent is populair, hier waagt Theo Jansen een kans: in een keer raak.

In de buurt nog fraai werk van Akkerman

En ook Zeger Reyers gaat er voor, ook hij schiet raak!

Bij het verlaten van de galerie valt me pas de gigantische teaser van Philip Akkerman op: in echte Weimar-stijl!

Galerie Maurits van de Laar