Repairing Earthquake Project

18 november 2018

“Extreme care and dedication generate a potential for healing”, met dit idee engageert de Japanse kunstenaar Nishiko zich met de grote aardbeving, de daaropvolgende tsunami en de gevolgen daarvan in haar thuisland. Met dit project begon ze de resten van voorwerpen, materialen en ook de verhalen over het gebeuren te verzamelen. In een poging de vernietiging te verwerken repareert ze wat ze vindt. Ze brengt de voorwerpen niet in de originele staat, maar in het geval van aardewerk bijvoorbeeld brengt ze ontbrekende delen aan in gips, zodat dat ontbrekende deel een spookachtig onderdeel wordt van het voorwerp.
Het zich ontwikkelende project bestaat inmiddels uit verschillende fasen: na een eerste bezoek aan het rampgebied waarin zij voorwerpen verzamelde bezocht de kunstenaar ook de Canadese kust waar resten van wat overbleef aanspoelen. Die resten werden in het geheel geïntegreerd. In een volgende fase zocht Nishiko “adoptieouders” voor de voorwerpen. Die werden in passende houten kistjes aan die mensen gegeven op voorwaarde dat wanneer de originele eigenaar van het voorwerp het terug wil men afstand daarvan moet doen. Recent ging de kunstenaar nogmaals naar de ander kant van de Stille Oceaan om na zeven jaar nogmaals te zien wat nog aanspoelde van de ramp. De kleine stukjes plastic en gedesintegreerde voorwerpen die ze daar vond en archiveerde confronteerde haar direct met het ecologische probleem van de microplastics en een nog veel groter probleem van opwarming en vervuiling door menselijk handelen.
Als laatste onderdeel van haar project voert Nishiko een mooi in het geheel passend idee uit: naar aanleiding van de nog steeds levende vraag om genoegdoening bij de overlevenden van de aardbeving en de tsunami in Japan maakt ze tekeningen van de voorwerpen die gemist worden en geeft die aan de voormalige eigenaren daarvan.
Gisteren werd een tentoonstelling geopend bij STROOM waarin het complete project gepresenteerd wordt. Nishiko heeft centraal in de ruimte van STROOM een platform gebouwd waarop de voorwerpen die ze verzameld en gerepareerd heeft uitgestald liggen. Bezoekers mogen op het platform stappen en de voorwerpen in de hand nemen, wat tijdens de opening ook met overgave werd gedaan. Het is de bedoeling dat het platform tijdens de tentoonstelling als tijdelijk atelier functioneert en als discussieplatform. Ook zullen verschillende evenementen georganiseerd worden tijdens de tentoonstelling. Wie op de finissage komt kan een stukje plastic mee nemen in een speciaal ontworpen zakje en dat dus adopteren.

De opening met rechts curator Roel Arkesteijn en links de kunstenaar zelf.

Het platform in de centrale ruimte

Voorwerpen worden getoond als ware zij aangespoeld aan het strand

Ook grotere voorwerpen maken deel uit van het project

In de presentatie zit wel een bepaalde esthetiek

Die misschien ook wel door de logica van heet archiveren wordt bepaald

het toont ook wel de reikwijdte van de ambitie van de kunstenaar aan

Voor het publiek is het een fascinerend geheel

Sommige objecten raken echt

En de tekeningen n.a.v. interviews vindt ik in alle eenvoud erg mooi

Ze verschillen van aard,

maar geven een beeld van de leefomgeving van bewoners

Zoals ook de tuin met bepaalde bomen, struiken of planten die bewoners zich seizoenen hebben zien ontwikkelen.

Op het dak van STROOM is een windzak gehangen die aangeeft tot op welk een onwaarschijnlijke hoogte de golven van de tsunami kwamen

STROOM

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.