Alice Neel

5 februari 2016

Wie de tentoonstelling van Alice Neel in het Gemeentemuseum nog niet gezien heeft moet zeker nog even gaan kijken, want het is een prachtige en door de hoeveelheid werk wat overdonderende expositie van een schilder die pas later in haar leven erkenning kreeg. Als je die tentoonstelling gaat zien is het ook zeker aan te raden de documentaire terug te zien die in de serie “Uur van de wolf” van de NPO werd uitgezonden in november. Hierin wordt niet alleen haar werk behandeld, maar zie je ook wat het voor een vrouw betekende om  in de macho-kunstwereld in New York te functioneren en welk een invloed een gedreven schilder en moeder op het leven van haar kinderen had.
Het leven van Neel was dramatisch, ze verloor al snel een kind, moest een kind bij de vader in Cuba achter laten, deed zelfmoordpogingen, werd dus opgenomen in een psychiatrische kliniek, had kinderen bij verschillende mannen en moest die kinderen zelfstandig opvoeden met bijna geen inkomen. En toch bleef zij obsessief portretten schilderen die in de loop van de tijd steeds beter werden, schilder-technisch, maar ook psychologisch. Er hangen vrij veel teksten bij de werken, maar in dit geval vind ik die zelf bijzonder functioneel door de naam en de bezigheid  van de afgebeelde figuur aan te geven en de plek die die figuur in het leven van de kunstenaar in neemt. Zo krijg je een mooi beeld van de ontwikkeling van de kunstenaar, de kringen waarin ze zich bewoog en de maatschappelijke ontwikkelingen waarmee ze te maken had. Bij deze een aantal werken:

p1100122

Ethel Ashton – 1930 – Een collega die voor Neel model stond. Ze schilderden elkaar en deelden een atelier.

p1100124

Joe Gould – 1933 – Een excentrieke inwoner van Greenwich Village met exhibitionistische neigingen. Hij was een soort dorpsgek, is opgenomen geweest, maar schreef ook voor de New Republic

p1100126

Kenneth Fearing – 1935 – Deze man is dichter die beweerde door Neel geïnspireerd te raken tijdens veelvuldige bezoeken. In het schilderij meen ik zelf Mexicaanse invloeden te zien net als in ander vroeg werk, maar in de zaalteksten worden daar verder geen opmerkingen over worden gemaakt

p1100128

Sam Brody – 1958 – Een van Neel’s long time lovers en vader van een van de zonen. Het kleurgebruik wordt hier al gevarieerder waardoor de kop meer diepte krijgt. Ook invloeden van het abstract expressionisme (Clifford Still) beginnen hier een rol te spelen.

p1100130

Night – 1959 – Stadsgezichten kwamen regelmatig voor, blikken uit het raam van het atelier. Dit nachtgezicht heeft een zware voortkruipende schaduw die de kunstenaar aan de naderende dood deed denken. Ook hier is Still niet ver weg. Mij doet het doek aan René Daniëls denken.

p1100135

Robert Smithson – 1962 – Prachtig portret van Robert Smithson, een van mijn helden.

p1100137

Hartley – 1966 – Deze zoon van de kunstenaar is even thuis na een jaar geneeskunde. Overal om hem heen worden leeftijdsgenoten opgeroepen voor Vietnam. De manier van schilderen krijgt hier steeds meer openheid, lege stukken en steunkleuren versterken het figuur.

p1100139

Moeder en kind (Nancy en Olivia) – 1967 – Een wat ongemakkelijke weergave van schoondochter en kleinkind. Neel liet ook de pijn van het moederschap zien.

p1100141

Portet van Sari Dienes – 1976 – Een Hongaarse kunstenares van 78 jaar die er krachtig en kleurig op staat.

p1100143

Jackie Curtis en Rita Red – 1970 – Neel bewoog zich ook in de omgeving van Andy Warhol en deze figuren maakten daar deel van uit. Jackie werd door Lou Reed bezongen in Take a Walk on the Wild Side

p1100145

Soyer Brothers – 1973 – Twee kunstenaars die Neel nog kende uit de links-radicale kringen waarin ze in de dertiger jaren verkeerd heeft. Zij stelden zelf voor om te poseren.

p1100147

Victoria and the cat – 1980 – Een kleindochter van Alice Neel die genadeloos is neergezet. In dit doek zie je dat het werk van de kunstenaar niet ongemerkt aan Marlene Dumas is voorbij gegaan.

p1100149

Michel Auder – 1980 – Een Franse underground cineast die Neel verschillende malen filmde. Hij verkeerde in de omgeving van Warhol.

p1100151

Meyer Shapiro – 1983 – Een beroemde kunsthstoricus die hier in tegenstelling tot andere curatoren of critici met mededogen is weergegeven.

p1100153

Zelfportret – 1980 – Eerste zelfportret en afsluiting van de tentoonstelling

Gemeentemuseum

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s